SebastianSz

Chwila przerwy w zleceniach więc dokończyłem swoją prackę, którą męczę chyba od pół roku... Takie tam nudy, ale mam tak serdecznie dosyć fantasy/sci-fi napierdalanek, że chciałem coś powolnego i spokojnego inspirowanego klasycznym malarstwem 🙂 Krytyka mile widziana, bo pewnie znowu poebaem jakieś proporcje gdzieś :]

Pff, a dzie gołomp?!

Aż mi się przypomniało Hawkeye Initiative i typowe komiksowe kobiece pozy w męskim wykonaniu 😛 xD

Ech, zachciało mie się skrótów perspektywicznych 😛 Ale na swoją obronę, powiem, że ta postać (Lilith) to ma w ogóle dziwną głowę: I do tego różnie ja rysują...

Chodziło mi o taką pozę, no moze ręce trochę bardziej do przodu. IMO wyszła OK, ale i tak do co bardziej poyebanych komiksowych póz to w ogóle nie ma startu: 😄 Najbardziej to się namęczyłem z tą ręką w skrócie perspektywicznym na pierwszym planie xD Dalej nie jestem w 100% zadowolony, ale wygląda chyba OK patrząc na całość... Heh, no jeszcze nie używają. R. Talsorian Games to w ogóle w ostatniej umowie jaką z nimi podpisywałem zawarowali wprost, że użycie AI do designu czy przy wykończeniu ilustracji będzie traktowane jako breach of contract. Pewnie nie będzie tak wiecznie, ale jednak oryginalny art to oryginalny art, AI to raczej powiew taniochy, jak coś poklejone z darmowych assetów. Pamiętam jak ludzie wyśmiali Bioware/EA za to zdjęcie Tali z Mass Effecta 3, to, co było ledwie smyrniętym Photoshopem stockowym zdjęciem.

O dziwo niezbyt wiele 🙂 Chyba mam farta do art directorów, zwykle mało się mnie czepiają 😄 Kiedyś miałem takie zlecenie, co w kółko gdzieś coś było źle, ale wtedy byłem jeszcze raczej na początku, więc raczej uzasadnione było.

Okładeczka do Midnight Sons, nowego dodatku do Marvelowej karcianki Legendary - Legendary®: Midnight Sons (upperdeckstore.com) 🙂

Jest coś takiego, AI Dungeon i AI Roguelite zdaje się, ale to straszne kichy. Na małą skalę to się może udać, ale im więcej zawartości jest wygenerowana przez AI tym bardziej widać, że jest ona bez sensu i przypadkowa. Jak masz fazę na takie tripowe klimaty to spoko na chwile, ale nawet wtedy lepiej wypada Hylics 2 czy coś podobnego.

Arkadia MUD... Ale to wciągało, człowiek zaczynał myśleć komendami xD Chyba nie byłbym już w stanie w coś takiego grać dzisiaj.

Nie no bez przesady xD Ale mam nadzieję, że to co piszę komuś się przyda 🙂

Kto mnie wołał, czego chciał? 😄 Zgadzam się z przedmówcą @Mortom, kontrast trochę leży, to jedno. Ale myślę, że główny problem leży w braku logicznego światła spowodowanego po części taką sobie strukturą, stąd takise kontrast. Zdaję sobie sprawę, że na refce mogło być bardzo miękkie i rozproszone światło, ale takie jest dużo trudniejsze do narysowania bo wymaga bardzo subtelnego operowania krawędziami, niewielkimi przejściami waloru i umiejętnym odpuszczaniem detalu, żeby pokazać jakoś tą formę. Przydałoby się w trakcie tworzenia takiej struktury trochę dizajnować - fajnie, jakby osoba na portrecie wyglądała dobrze i estetycznie, nawet jeśli na refce tak nie jest. W końcu taki jest cel rysunku: ładnie wyglądać. Na taką sensowniejszą strukturę łatwiej światło rzucić (ja tutaj robię z głowy więc o podobieństwie możemy zapomnieć): No i potem rzeźba, opierając się na rozplanowanym wcześniej świetle i korygując kolejne elementy w trakcie pracy. Trochę zmieniło się ułożenie głowy, ale rysowałem żeby ładne było, niekoniecznie dokładne, ale bez refki zwykle i tak do tego się sprowadza. Sporo może dać odrobina artystycznych bajerów, w stylu pociągnięcia niektórych elementów ołókową linią (jak np. dookoła blików na policzku czy nosie, okolice oczu czy brwi) żeby miało taką przyjemną, luźną rysunkową estetykę. Ciągle wpadasz w pillow shading, czyli takie zabrudzanie rysunku szarościami zamiast rozdzielać jasno światło od cienia odpowiednimi krawędziami, wynikającymi z brył: Na okrągłej bryle światło będzie miękko przechodziło w cień, ostre krawędzie czy kontur bryły będą zwykle ostre (chociaż mogą być np. zgubione, dla lepszego efektu). Spróbuj renderować mając tylko te składniki: Cztery walory - dwa do cieni (100% czerń i ciemny szary), dwa do swiatła (jasny szary i 100% biel). Powiedzmy, że 1 to czarny, 2 ciemny szary, 3 jasny szary i 4 to biel. Cztery krawędzie - ostra, nieostra, miękka, zgubiona. Postaraj się cały rysunek zbudować tak, że jakbym palcem pokazał "o tu to jaki walor i krawędź jest" to mi odpowiesz, że walor 3 i przechodzi w 2 miękką krawędzią. I potem łatwiej w tym dłubać już dalsze detale i coraz subtelniejsze przejścia. Pozdro!

Winc tak: Ważna rada - jak robisz w Photoshopie to ciągle sprawdzaj ilustrację w czerni i bieli. Jeśli jest bardzo nieczytelna i takie szare błoto wychodzi to trzeba poprawić kontrasty i czytelność obrazka. Rzućmy okiem na klasyków, którzy by się nam tutaj przydali: Zobacz, jakie klarowne kompozycje, nawet bez koloru są bardzo czytelne. A teraz zobacz jak wygląda Twoja w czerni i bieli: Ciężko się połapać co tu się dzieje, zobacz jak szata na po lewej (jego prawa) zupełnie zlewa się z tłem. Nie czuć też głębi i perspektywy, i w ogóle nie bardzo wiadomo co się dzieje, wszystko się zlewa. Jakoś trzeba z tym powalczyć. Poprawiłem kompozycję dodając bardzo oczywisty focal point dając księżyc za plecami, ułożenie chmur też może kierować wzrok odbiorcy na postać i dodatkowo dałem mocno ciemną szatę. Efekt: Oczywiście, nie każda praca musi mieć rozrzut waloru od 100% czerni do 100% bieli po całości, możesz mięc prace high key (dominują jasne walory), jeśli chcesz bardziej mglisty albo może jakiś anielski klimat: albo low key (ciemne walory) jak chcesz grimdark, mhrok i zgrzytanie zębów: Jakkolwiek nie patrzeć, praca powinna być najpierw czytelna, niezależnie od tego w jakim key ma być. Warto robić takie proste, 2-3 walorowe kompozycje zanim zabierzesz się do pracy, no i w trakcie też trzeba to nadzorować, czy nie robi się szare błoto. Takie rozplanowywanie pracy przy uzyciu tylko czerni i bieli i w małej skali nazywa się "notan" (z japońskiego, a jak wiadomo ) Parę przykładów z netu: Druga kwestia to kolor. Tutaj też przydałyby się jakieś kontrasty, żeby to wszystko było ciekawsze. Może być monochromatycznie, ale to też trzeba z jakąś rozmyślną wariacją w kolorze zrobić, żeby wyglądało dobrze. Najprościej wyjść od dopełniających kolorów (np. czerwień-zieleń) jako baza, szczególnie w punkcie skupienia, i potem ewentualnie nieco to osłabić, żeby ten kontrast nie dawał tak po oczach. Kolejna rzecz to draperia, ale to inny temat na ewentualnie kolejne poprawki, ale tak od razu wspominam, że tutaj też trzeba przysiąść. Jakieś zajęcia z rysunku z modela w ubraniu będą pewnie pomocne 🙂 Pozdro!

Kilka moich obrazków z Black Chrome, dodatku z ekwipunkiem itp. do Cyberpunk RED. Link do sklepu, jak ktoś zainteresowany: Black Chrome - R. Talsorian Games Inc. | R. Talsorian | Cyberpunk Red | DriveThruRPG.com Zhirafa Rhinocefist: Mister Biscuit Food Processor: Zetatech AeroVox: I ilustracja do jednego z rozdziałów: Nie czuję się jakiś mocny w prop design, ale ta buldożerorękawica jest chyba całkiem spoko 🙂

Ja zrobiłem tak - ponieważ zmęczył mnie temat, poblokowałem na YT kanały, które o tym nawijają, unikam tematu w innych miejscach i ogólnie aktywnie olewam kwestię. Trudno, Jesus take the wheel, jebać FOMO i jak AI ma mnie wygryźć to wygryzie czegokolwiek bym nie zrobił, a pracować jako ai prompt monkey i tak nie mam zamiaru, nawet jak tak miałaby wyglądać w przyszłości branża. Póki co robię swoje i już.

Wiesz co, nie jestem pewien. Jeśli masz coś robić i nie mieć z tego jakiejś chociażby przyzwoitej i terminowej kasy, a na to bym nie liczył przy tych ogłoszeniach, to pewnie lepiej poświęcić czas na rozwój, żeby móć znaleźć potem lepsze rzeczy. Jak masz robić dla kogoś jakieś assety, to może lepiej zrobić po prostu swoje, mając pełną kontrolę nad tym co robisz i w jakim kierunku się rozwijasz i spróbować je samemu sprzedawać? Hajs pewnie podobny koniec końców będzie a doświadczenie większe.

No, strasznie mało konkretów w tym ogłoszeniu. Wzmianki o "dorobianiu po godzinach" i jeszcze podkreślając, że chodzi o proste modele to brzmi jak "mało płacimy, jeśli w ogóle". Ta druga wygląda bardziej legitnie.

TAK MIAŁO BYĆ!!1 xD

Noice!

Kolejna ilustracja z Tales of the RED: Street Stories - Mynah and Fridge. Babka miała mieć taki ptasi design i dziób z nosa zrobiony ¯\_(ツ)_/¯

Ten środkowy to ma taki memiczny vibe trochę :]

To ja sobie popiszę jak ten Pan Maruda, niszczyciel dobrej zabawy i pogromca uśmiechów dzieci :] Ludek na 1 planie spoko, podoba mi się 🙂 Ale przyczepię się do 2 rzeczy, które mi się rzuciły w oczy. 1. Chwilę mi zajęło, zanim się zorientowałem, że ona rzuca w niego czymś. Raz, że go pewnie goni, dwa, że mocno czymś rzuca, a mimo to jej poza wygląda jakby machnęła ręką i powiedziała "fuck it, nie chce mi się biegać" :] Dodałbym pozie jakiegoś życia, scena będzie czytelniejsza i dynamiczniejsza. Ten shurkien też może by się przydało jakoś podkreślić, żeby tak nie znikał w kącie, bo też to jest nieczytelne. 2. Perspektywa tła. Arrrgh, trochę za duży temat na posta na forum, ale tak na szybko - skrót perspektywiczny zachodzi szybciej niż myślisz (każdy robi ten sam błąd, nie łam się). Powoduje to, że nienaturalnie rozciągasz rzeczy w perspektywie i dostają takiego amatorskiego "sznytu": Zobacz na zdjęciu, jak szybko okna stają się bardzo wąskie: A teraz zobacz jak to się ma do złego rysunku (znaleziony gdzieś w necie, nie wiem czyje to): Twoje namioty w tle wpadają właśnie w takie rozciągnięcie i przez to wyglądają nienaturalnie i to złudzenie głębi tak średnio działa. Zobacz taką projekcję, na któej widać dokładnie jak będą wyglądały 3 sześciany w perspektywie: Możesz poćwiczyć takie klasyczne projekcje w perspektywie, bo pomagają wyrobić sobie dobre oko do poprawnej perspektywy i zrozumieć, dlaczego rzeczy w perspektywie wyglądają tak, a nie inaczej i dokładnie z czego to wynika. Tutaj masz dobre, darmowe tutoriale: Perspective drawing basics: 1-point, 2-point and 3-point perspective (automotiveillustrations.com) 2-point perspective tutorial on creating a simple perspective grid. (automotiveillustrations.com) Jak Ci się nie chce, to generalnie po prostu "ściskaj" bardziej rzeczy w perspektywie, żeby były węższe niż Ci się na początku wydaje. To tyle 🙂

Jedna z ilustracji do Tales of the RED: Street Stories. Nie wiem czy inne firmy też tak robią (póki co się nie spotkałem) ale R. Talsorian zawsze wysyłają mi fizyczną kopię książek do których robiłem ilustracje i to zawsze taki miły zastrzyk z dopaminy :]

Rise był pierwotnie na Switcha i o ile sam gameplay jest bardzo fajny i bardziej dynamiczny od World (dodali możliwość skakania, w pewnym sensie) to widać trochę, choćby w grafice, że to gra z handhelda. W World+IB też faktycznie czuć, że jest się np. w dżungli i te potwory mają jakieś życie poza byciem tłuczonym, to w Rise są to raczej areny z potworami cierpliwie czekającymi na ubicie. Na dłuższą metę Rise jest IMO przyjemniejszy do grania, szczczególnie przy iluśset godzinach, ale World robi lepsze pierwsze wrażenie i potwory tam budzą jednak większy respekt :]

Monster Hunter World+Iceborne i nowszy Rise+Sunbreak, chociaż polecam zacząć od World. O dziwo te gry mają wszystko, czego nie trawię w grach - co-op, dziwne japońskie designy, ZERO fabuły, dużo grindu, pojebane i niejasne działanie większości rzeczy (bo logiczne jest, że "decoration" to item co bonusy daje, nie dekoracja :]) ale kurde, system walki nie ma sobie równych, chyba tylko Nioh 2 mógłby się zbliżyć. Gdybym mógł jeszcze raz po raz pierwszy zagrać w MH:W... Nie wiem jakim cudem mi się spodobało, ale żadna gra w ostatniej dekadzie mnie nie wciągneła jak Monster Huntery. Jak ktoś szuka gier na miesiące/lata, gdzie można utopić setki godzin, czy to samemu czy w coopie to polecam, szczególnie jak ktoś lubi trudniejsze gry (ale w granicach normy), git gud, i taką trochę soulslike'ową walkę z bossami (aczkolwiek MH jest starszy od Soulsów).

I to wszystko za złotydwajściadziewińć i na wczoraj!